30 vragen aan je ouders

Hoe ouder ik word, hoe vreemder ik ouder-kind relaties ga vinden. Ik heb het eens een tijdje geobserveerd. Van een afstandje: ‘hoe praten andere mensen met en over hun ouders?’ en vooral van heel dichtbij: ‘hoe ga ikzelf met mijn ouders om?’.

Ik hou van mijn ouders. Ik ben trots dat ik bepaalde normen en waarden van ze heb over mogen nemen. Mijn vaders verhalen over vroeger, laten me voelen alsof ik in een jongensboek ben beland. Niet alleen door wat hij meemaakte met al zijn broers en zussen maar ook door hoe hij het vertelt.  Mijn moeders nuchterheid heeft ze van haar vader. Soms kijk ik naar haar en denk ik ‘kijk nou, daar zit opa’. Haar zorgzaamheid heeft ze denk ik van haar moeder maar echt weten doe ik dat. Ze is haar moeder namelijk veel te vroeg verloren. Ik was pas net één jaar en heb het nooit kunnen ervaren. En dan besef ik dat we er ook niet veel over praten.

Wat weet ik eigenlijk van mijn ouders?

Globaal denk ik dus heel veel te weten van mijn ouders. Ik ken verhalen, ik weet precies hoe ze zijn want ik woonde jaren met ze in één huis. Leer mij mijn vader kennen! Maar waar huilen ze om? Wat vinden ze echt van mij? Zijn ze gelukkig?

Als ik hieraan denk, maakt het me verdrietig. Ik heb diepgaande gesprekken met vriendinnen en met collega’s. Ik ben geïnteresseerd in wat mensen bezig houdt. In de band met mijn ouders, heerst zo’n grote vanzelfsprekendheid dat ik ze zelden dit soort vragen stel. Eigenlijk toon ik al mijn hele leven relatief weinig echte interesse in ze. Ik heb een beeld opgebouwd, vooral gebaseerd op wat ik heb meegemaakt met ze. Maar er is zoveel meer. Daarom heb ik een lijstje gemaakt met vragen die ik de komende tijd aan mijn ouders wil gaan stellen.

Misschien ook interessant voor jou?

Esther

Over de schrijver Esther Bennenbroek

Esther is één van de bedenkers van de app Before you leave, schrijft al jaren professioneel en is 'koningin vragen stellen'.